Ο Τάκης Λαζαρίδης στον Σπ. Χαριτάτο - Βίντεο Ντοκουμέντο ...ευτυχώς ηττηθήκαμε σύντροφοι..

Τάκης Λαζαρίδης: «Ευτυχώς ηττηθήκαμε σύντροφοι»

25.05.2008 Εφημερίδα Καθημερινή
Αντώνης Καρκαγιάννης

 

Θα ρωτήσετε ποιος είναι ο Τάκης Λαζαρίδης. Μερικοί ασφαλώς έχουν ξανακούσει αυτό το «ευτυχώς ηττηθήκαμε σύντροφοι». Είναι ο τίτλος ενός βιβλίου που έγραψε και κυκλοφόρησε πριν από 20 χρόνια και έκτοτε επαναλαμβάνεται με μια ειρωνική τραγικότητα σε πολλές συζητήσεις, ιδιαίτερα αριστερών. ΄Η από δεξιούς με θριαμβευτική έπαρση. Για τους πρώτους είναι συντριβή και αυτομαστίγωμα, για τους δεύτερους δικαίωση.

Ο Τάκης Λαζαρίδης όμως έχει την ιστορία του και αυτή λίγοι πλέον τη γνωρίζουν ή τη θυμούνται. Στη δεύτερη δίκη του Νίκου Μπελογιάννη στο Στρατοδικείο, το 1952, στο ίδιο εδώλιο καθόταν ένας νέος, εικοσάρης τότε, με στολή στρατιώτη. Ήταν ο Τάκης Λαζαρίδης. Καταδικάστηκε σε θάνατο και μαζί με τους άλλους μελλοθάνατους κλείστηκε στην απομόνωση των Φυλακών Καλλιθέας και εκεί περίμεναν το εκτελεστικό απόσπασμα. Οι Φυλακές Καλλιθέας, ακριβώς απέναντι από τον Οίκο Τυφλών, στην οδό Θησέως, δεν υπάρχουν πια. Κατεδαφίσθηκαν αργότερα και στη θέση τους κτίσθηκε σχολείο. Καμιά αντίρρηση. Κρίμα μόνο, γιατί ήταν ένα ενδιαφέρον παλιό κτίριο και τόπος ενός δράματος της εποχής εκείνης.

Τελικά εκτελέσθηκαν, στα τέλη Μαρτίου του 1952, μόνο ο Μπελογιάννης, ο Μπάτσης, ο Καλούμενος και ο Αργυριάδης. Το πρωί

που πήγε να τους πάρει το εκτελεστικό απόσπασμα ο επίτροπος διάβασε και το βασιλικό διάταγμα, με το οποίο απονεμόταν χάρη στον Τάκη Λαζαρίδη, λόγω του νεαρού της ηλικίας και η θανατική καταδίκη μετατρεπόταν σε ποινή ισοβίων δεσμών.

Έχει σημασία να σας πω ότι ο πατέρας του Τάκη Λαζαρίδη, ήταν ηγετικό στέλεχος του ΚΚΕ και εκτελέσθηκε από τους Γερμανούς, μαζί με τους 200 κομμουνιστές την 1η Μαΐου 1944, στην Καισαριανή. Τη συντήρηση και την ανατροφή του Τάκη και της αδελφής του, μετά τον θάνατο του πατέρα τους, ουσιαστικά την ανέλαβε το ΚΚΕ. Θέλω να πω ότι μεγάλωσε και ανατράφηκε με οικογένεια το ΚΚΕ και θα υπέθετε κανείς ότι στους κόλπους του θα σταδιοδρομούσε...

Ο Τάκης όμως πήρε άλλο δρόμο. Μετά το δραματικό πρωινό στις Φυλακές Καλλιθέας ο Τάκης μεταφέρθηκε στις φυλακές Κεφαλονιάς, όπου έγκλειστος έζησε τον τρόμο των σεισμών και αργότερα στις Φυλακές Κέρκυρας, για να εκτίσει την ποινή των ισοβίων δεσμών. Ήταν σκληρός και ανυποχώρητος κομμουνιστής, στην ανάκριση, στο Στρατοδικείο και μετά στη φυλακή, όπου έμεινε συνολικά 14 και κάτι χρόνια. Πολύ ευγενής και μελετηρός...

Ποιος ξέρει πώς, αυτός ο σκληρός και ανυποχώρητος κομμουνιστής, στις απέραντες νύχτες του εγκλεισμού ξανασκέφθηκε τη ζωή του, τη ζωή των άλλων και τη ρημαγμένη οικογένειά του και έθεσε στον εαυτό του ριζικά και καταλυτικά ερωτήματα. Το πώς τελικώς απάντησε είναι ένα δεύτερο θέμα, άλλοι θα συμφωνήσουν και άλλοι, αλλού, θα διαφωνήσουν. Με αυτά τα ερωτήματα και με τις απαντήσεις έγραψε το «Ευτυχώς ηττηθήκαμε σύντροφοι», το οποίο κυκλοφόρησε ακριβώς πριν από 20 χρόνια. Το 1988, πριν ακόμη καταρρεύσει ο «υπαρκτός (και ταυτόχρονα ανύπαρκτος) σοσιαλισμός». Μετά την κατάρρευση και όταν βεβαιώθηκαν ότι ήταν οριστική, έγραψαν και άλλοι πολλά και διάφορα...

Τον γνώρισα την άνοιξη του 1964 στις Φυλακές Αιγίνης, όπου είχα μεταχθεί από τις Φυλακές Λευκάδας. Αποφυλακισθήκαμε το 1966. Είχε πάρει ήδη τις αποστάσεις του από το ΚΚΕ γενικά και από την κομματική ηγεσία της φυλακής, η οποία τον αντιμετώπισε σαν ένα ιδιόρρυθμο άνθρωπο. Δεν είχε, όμως, τίποτα να πει εναντίον του.

Στο «Ευτυχώς ηττηθήκαμε σύντροφοι», έθεσε καταλυτικά για την Αριστερά, όλων των αποχρώσεων, ερωτήματα. Κάνει πως δεν τα ακούει, θα 'ρθει όμως η στιγμή να τα ακούσει.

Μέχρι τώρα η «αυτοκριτική» της Αριστεράς απαντάει ή προσπαθεί να απαντήσει στο ερώτημα: τι συνέβη, τι έφταιξε και δεν νικήσαμε. Πάνω σ' αυτό το ερώτημα γράφτηκε από την Αριστερά ολόκληρη η Ιστορία, τουλάχιστον από το καλοκαίρι του 1943 ως την τελική συντριβή της, στρατιωτική και πολιτική, το 1949. Δεν σταμάτησε εκεί. Με τον ίδιο «καημό» της ήττας διαμορφώθηκε και η μετέπειτα πολιτική και ιστορία της ως τις μέρες μας.

Σε αυτόν τον καμβά συσσωρεύτηκαν όλα τα γεγονότα, όλα τα πρόσωπα, όλες οι ιδέες, όλα τα «σφάλματα», όλες οι σχέσεις με τις άλλες πολιτικές δυνάμεις και με τους ξένους. Ο (απολεσθείς παράδεισος της «νίκης» διαμόρφωσε στερεότυπα σκέψης και συμπεριφοράς, τα οποία ισχύουν και σήμερα και είναι πανίσχυρα. Ποτέ η Αριστερά, τουλάχιστον σε ηγετικό επίπεδο, δεν τόλμησε να αναρωτηθεί ειλικρινά τι θα εσήμαινε και τι σημαίνει αυτή η «νίκη» που απροσδόκητα χάθηκε και εξακολουθεί ακόμα να τη θρηνεί. Ιδιαίτερα η συγκλονιστική αποκάλυψη μετά την κατάρρευση του υπαρκτού και ταυτόχρονα ανύπαρκτου, θα έπρεπε λογικά να οδηγήσει την Αριστερά σε πλήρη ανατροπή της πολιτικής της, στη θεωρία και την πράξη. Όχι ότι μας χρειάζονταν οι αποκαλύψεις, όλοι ξέραμε τι ακριβώς συμβαίνει. Αλλά κανείς δεν τολμούσε να θέσει το καταλυτικό ερώτημα. Και είναι πραγματικά ένα θέμα για να ερευνηθεί, πώς άνθρωποι που δεν φοβήθηκαν τίποτα στη ζωή τους, που έδειξαν απαράμιλλο θάρρος και ηρωισμό, φοβήθηκαν να ρωτήσουν και να αναρωτηθούν: τι πήγαμε να κάνουμε και ευτυχώς δεν μας άφησαν να το κάνουμε και να το αποτελειώσουμε;

Αυτό το ερώτημα έθεσε νωρίς ο Τάκης Λαζαρίδης, πρώτα στον εαυτό του και έπειτα, με το πρώτο του βιβλίο σε όλους τους άλλους. Όπως καταλαβαίνετε, είναι σαν να θέλει να ξαναγράψει την ιστορία της Αριστεράς. Ο Δεκέμβρης και ο Εμφύλιος, για παράδειγμα, ήταν θανάσιμες απειλές εναντίον της χώρας και του λαού και όχι ευκαιρίες «νίκης» που χάθηκαν. Και ευτυχώς, που αυτές οι απειλές αποκρούσθηκαν. Το «αστικό κράτος» και οι ξένοι, οι Άγγλοι πρώτα και κατόπιν οι Αμερικανικοί, συνέτριψαν την Αριστερά και την αιματοκύλησαν χωρίς αναστολές και ενδοιασμούς, όπως επιβάλλει ένας πόλεμος. Σώθηκε, όμως, η χώρα και ο λαός της δεν γνώρισε τις περιπέτειες που γνώρισαν άλλοι λαοί που εντάχθηκαν με τη βία σε ολοκληρωτικά συστήματα διακυβέρνησης.

Ο Τάκης Λαζαρίδης, όμως, δεν σταματάει εδώ. Αναρωτιέται και μας καλεί να αναρωτηθούμε τι μπορεί να σημαίνει σήμερα «σοσιαλισμός» και «σοσιαλιστική ανοικοδόμηση», στερεότυπα επαναλαμβανόμενα από τα δύο κόμματα της Αριστεράς. Και τι μπορεί να σημαίνει «καπιταλισμός» και πού μας οδηγεί.

Με το νέο του βιβλίο που κυκλοφόρησε πριν από λίγο με τον τίτλο «Αναγκαστική Προσγείωση», και που είναι η αφορμή αυτού του σημειώματος, απαντάει σε γράμματα και ερωτήσεις αναγνωστών του πρώτου βιβλίου, του «Ευτυχώς ηττηθήκαμε σύντροφοι».

Θα ρωτήσετε, έπειτα από αυτήν την καταλυτική κριτική τι μένει από την Αριστερά. Θα σας πω τη γνώμη μου ευθέως. Από την Αριστερά που γνωρίσαμε, την παραδοσιακή και επίσημη, δεν μένει τίποτα. Μένουν μόνο οι τραγικές θυσίες της. Και αυτές σαν βάρος στη συνείδησή μας.

Επειδή, όμως, ο κόσμος είναι γεμάτος αδικίες, ανισότητες, καταπιέσεις, αίμα και καταστροφές, το αριστερό αίτημα θα είναι πάντα ζωντανό και ενεργό. Ίσως γι' αυτό το λόγο η ηττημένη και στη χειρότερη στιγμή της, εγκλωβισμένη στον αποπνικτικό κρατισμό «Αριστερά» είναι ιδεολογικά κυρίαρχη, όπως πολύ σωστά παρατηρεί ο Τάκης Λαζαρίδης. Την άλλη Αριστερά μένει να την ανακαλύψουμε...

http://www.scribd.com/doc/11837318/%CE%A4%CE%AC%CE%BA%CE%B7%CF%82-%CE%9B%CE%B1%CE%B6%CE%B1%CF%81%CE%AF%CE%B4%CE%B7%CF%82-%CE%95%CF%85%CF%84%CF%85%CF%87%CF%8E%CF%82-%CE%B7%CF%84%CF%84%CE%B7%CE%B8%CE%AE%CE%BA%CE%B1%CE%BC%CE%B5-%CF%83%CF%8D%CE%BD%CF%84%CF%81%CE%BF%CF%86%CE%BF%CE%B9

http://www.athensvoice.gr/article/city-news-voices/%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%B7/%CE%B1%CE%BD%CE%BF%CE%B9%CF%87%CF%84%CE%AE-%CE%B5%CF%80%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%BB%CE%AE-%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%82-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CF%80%CF%81%CF%8C%CE%B5%CE%B4%CF%81%CE%BF-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%84%CE%B1-%CE%B7%CE%B3%CE%B5%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AC-%CF%83%CF%84%CE%B5%CE%BB%CE%AD%CF%87%CE%B7-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CF%83%CF%85%CF%81%CE%B9%CE%B6
http://www.kathimerini.gr/709380/opinion/epikairothta/arxeio-monimes-sthles/takhs-lazaridhs-eytyxws-htth8hkame-syntrofoi
http://www.agiasofia.com/arist/suntrofoi.html

Νέο βιβλίο με τίτλο "ΚΟΡΕΣΤΕΙΑ τα χωριά της λήθης" του Άγγελου Σινάνη

Ο κορμός του βιβλίου διαρθρώνεται σε εννέα κεφάλαια: Γεωγραφία, Ονομασία – Αρχαιολογικά ευρήματα, Μακεδονικός Αγώνας και το κύριο τμήμα της εργασίας με την περιγραφή των 23ων χωριών που αποτελούν τα Κορέστεια Καστοριάς και Φλώρινας, ξεχωριστή για το κάθε ένα. Το παρόν πόνημα ολοκληρώνεται με τη Μετανάστευση από την ευρύτερη περιοχή Κορεστείων – Πρεσπών, την Ανέλιξη του Πληθυσμού, τις Μετονομασίες και τη σημασία που έχουν διαχρονικά, τους Αχλαδόσχημους Φεγγίτες, ένα ενδιαφέρον αρχιτεκτονικό θέμα που συναντάμε με πολλά παραδείγματα σε ναούς της περιοχής και ένα αφιέρωμα στο Εθνικό Πάρκο Πρεσπών, στους επιστήμονες και τη συμβολή τους στην ανάδειξη του και τις Διαδρομές που μπορούν να πραγματοποιήσουν οι περιηγητές σε αυτό. Το ακροτελεύτιο κεφάλαιο είναι ένα αφιέρωμα στα Προσφυγόπουλα του ελληνικού Εμφυλίου Πολέμου που από τα Κορέστεια, βρέθηκαν στην Ουγγαρία.

Το βιβλίο αυτό συνθέτει και καθιστά άμεσα προσιτή τη διάσπαρτη και ποικίλη ιστορική «ύλη» που έχει αποκαλυφθεί για τις κοινότητες των Κορεστείων νομού Καστοριάς και Φλώρινας. Οι σελίδες του προσφέρουν μια συνεκτική παρουσίαση της κοινωνικής και της ιστορικής διαδρομής του τόπου και των κατοίκων του, πολύ πριν αλλά και μετά την ενσωμάτωση του 1912 – 1913 στον Ελληνικό κορμό, φτάνοντας ως τις μέρες μας. Στόχος του βιβλίου είναι η οικιστική, γεωπολιτική και ιστορική ανασύνθεση της περιοχής, η ανάπλαση τόσο του πολιτισμού, όσο και των τραγικών στιγμών των προηγούμενων γενεών μέσα από τα κατάλοιπά της ζωής και των έργων που μας κληροδότησαν. Βασίζεται στις ιστορικές πηγές και επιπρόσθετα στην επιτόπια έρευνα στους οικισμούς και στις μαρτυρίες των ανθρώπων τους. Παραθέτει στον άξονα του χρόνου πληροφορίες για τα αρχαιολογικά δεδομένα, τα θρησκευτικά και άλλα μνημεία, τους πρώτους αλλά και τους νυν οικιστές, τις κοινότητες, τις κοινωνίες και τις εργασίες τους με αναφορές στην ενδιαφέρουσα αρχιτεκτονική της ωμής - ηλιοψημένης πλίνθου έτσι ώστε να επιτρέπεται η εξαγωγή συμπερασμάτων.

Στο βιβλίο αυτό σκιαγραφούνται ιστορικά και άλλα γεγονότα τα οποία συνέβησαν στις κοινότητες των Κορεστείων νομών Καστοριάς και Φλώρινας σε διαφορετικές χρονικές περιόδους: Οθωμανική περίοδος, Μακεδονικός Αγώνας, Μεσοπόλεμος, Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος, Κατοχή, Εθνική Αντίσταση, Εμφύλιος και μέσα από αυτόν τον αιματηρό κυκεώνα των αγώνων και των αγωνιών, πως έχει διαμορφωθεί η ζωή τους σήμερα. Επιπλέον, το βιβλίο προσφέρει τη δυνατότητα του ταξιδιού και της περιήγησης μέσα από το υπάρχον οδικό δίκτυο, τους αγροτικούς χωματόδρομους και τα μονοπάτια.

Οι αναλυτικοί χάρτες της ΑΝΑΒΑΣΗΣ που συνοδεύουν την έκδοση, δίνουν τη δυνατότητα στον σημερινό επισκέπτη να γνωρίσει από κοντά αυτούς τους θαυμάσιους και μοναδικούς στην Ελλάδα πλινθόχτιστους οικισμούς οι οποίοι αποτελούν κληρονομιά όλων των Ελλήνων.

Οι διαδρομές που προτείνονται καλύπτουν πολλά τμήματα των παραμεθόριων ορεινών όγκων των συνόρων ιχνηλατώντας την ανθρωπογεωγραφία του τόπου μέσα από τα άλλοτε μονοπάτια του πόνου και της απώλειας. Θα δείτε πολλά, αλλά υπάρχουν πάντα περισσότερα όταν βρεθείτε κι εσείς στις σκιές του Βέρνου (Βίτσι) και του Βαρνούντα (Περιστέρι) όπου τα Κορέστεια, τα Χωριά της Λήθης.

  ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Ο Άγγελος Σινάνης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1960. Από το 1985 άρχισε να ταξιδεύει με τη μοτοσυκλέτα του στην Ευρώπη καταγράφοντας ταξιδιωτικές εμπειρίες.  Λάτρης του δύσκολου και του ακραίου ξεκίνησε τις πολύμηνες περιπλανήσεις από τις εσχατιές της Σκανδιναβίας και συνέχισε σε διάφορες χώρες για τα επόμενα δέκα χρόνια.  Δεν έλειψαν παράλληλα οι αναζητήσεις εντός Ελλάδας με την οποία ασχολήθηκε συστηματικά από το 1994.

Συνεργάστηκε με την Road στα πρώτα στάδια της τουριστικής χαρτογράφησης της Ελλάδας, κυρίως των νησιών, ενώ στη συνέχεια συνέδραμε συστηματικά με πληροφορίες την ΑΝΑΒΑΣΗ. Η ενασχόλησή του με το ταξιδιωτικό – περιηγητικό βιβλίο ξεκίνησε το 1999 με τη σύμπραξή του με το περιοδικό μοτοσυκλέτας και δράσης 0-300.  Για δέκα χρόνια συνέθετε αδιαλείπτως έναν πρωτότυπο αυτοτελή τόμο με τίτλο Ταξίδια στην άλλη Ελλάδα προσφέροντας στους αναγνώστες ένα τεκμηριωμένο και αξιόπιστο βοήθημα, μια φρέσκια άποψη για περισσότερους από 100 ταξιδιωτικούς προορισμούς ανά την Ελλάδα (βλ. http://www.elladosperiigisis.gr). Η πρωτοτυπία του έγκειτο στην επιτόπια πολυήμερη έρευνα, στον συγκερασμό του βιώματος του ταξιδιώτη – περιηγητή με τη ζωντανή μαρτυρία απλών ανθρώπων και την ενδελεχή αναδίφηση της επιστημονικής βιβλιογραφίας.

Συνεργάστηκε με τα ένθετα «διακοπές», Ανακαλύψτε και Εξερευνήστε την Ελλάδα των εφημερίδων Νέα και Έθνος συμμετέχοντας στη δημιουργία των ταξιδιωτικών οδηγών: «Πύλη – Ελάτη – Περτούλι – Ασπροπόταμος Πίνδου» (2007), «Διαδρομές 4 Χ4 στην Ελλάδα» (2008), «Άγραφα» (2009), «Αργιθέα – Βόρεια Άγραφα» (2009), Μονές Θεσσαλικών Αγράφων (2009).

Αυτοτελή βιβλία του είναι: Ελάτη – Περτούλι – Ασπροπόταμος (2000), Πανευρωπαϊκός Οδηγός για Μοτοσυκλετιστές (2002), Πύλη – Ελάτη – Περτούλι (2009), Ο Γράμμος και τα Μαστοροχώρια της Κόνιτσας (2010), Αργιθέα – Αχελώος περιήγηση στον τόπο και τα μνημεία (2010), Ιστορία του οργανωμένου Μοτοσυκλετισμού στην Ελλάδα (2013) και το παρόν,  Κορέστεια – τα χωριά της λήθης (2015). Μια τίμια προσέγγιση στην παραμεθόρια περιοχή Καστοριάς – Φλώρινας και μια πολύχρονη συνθετική εργασία, ώριμος καρπός της 30ετούς ταξιδιωτικής και ερευνητικής πορείας του.   

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ: ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΝΑΒΑΣΗ, τηλ./ fax: 2103218104, 2103210152, www.anavasi.gr / e-mail: editions@anavasi.gr

 

Επικοινωνία – Αντικαταβολές: Σμαραγδή Κούλιου / Άγγελος Σινάνης τηλ./ fax: 2434071826, e-mail: infο@likno.gr

"ANAVASI EDITIONS"

P. Matsouka & Co.

Voulis 32

105 57  Athens  Greece

Tel.       +302103218104

Email    sales@anavasi.gr

Τρία ακόμα επίσημα  σημεία πώλησης του βιβλίου:

 

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ: ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΝΑΒΑΣΗ, τηλ./ fax: 2103218104, 2103210152, www.anavasi.gr / e-mail: editions@anavasi.gr

 

Φλώρινα: Βιβλιοπωλείο «η γωνιά», Βασίλης Παπαγιάννης, Μεγάλου Αλεξάνδρου 57 τηλ.: 2385929637.

Περιοχή Πρεσπών Φλώρινας: Εταιρία Προστασίας Πρεσπών (ΕΠΠ), Άγιος Γερμανός Πρεσπών Φλώρινας τηλ.: 2385051211.

Φορέας Διαχείρισης Εθνικού Δρυμού Πρεσπών (ΦΔΕΔΠ), Άγιος Γερμανός Πρεσπών Φλώρινας τηλ.: 2385051870

 

Επικοινωνία – Αντικαταβολές: Σμαραγδή Κούλιου / Άγγελος Σινάνης τηλ./ fax: 2434071826, e-mail: infο@likno.gr

Άγγελος Σινάνης 

2434071826